ภาวะโภชนาการของแม่สุกรให้นมบุตรมีผลกระทบต่อลูกสุกรมากแค่ไหน?

ความต้องการทางโภชนาการของแม่สุกรที่ให้พลังงาน โปรตีน ไลซีน และสารอาหารอื่นๆ จะพิจารณาจากน้ำหนักตัว การผลิตน้ำนม และสภาพแวดล้อมในการผสมพันธุ์ อย่างไรก็ตาม ภายใต้รูปแบบการให้อาหารแบบดั้งเดิม เกษตรกรไม่สามารถประเมินน้ำหนักของแม่สุกรและผลผลิตน้ำนมได้อย่างแม่นยำ ดังนั้นพวกเขาจึงให้อาหารตามอำเภอใจเพียงขึ้นอยู่กับความอยากอาหารของแม่สุกรเท่านั้น หากการจัดการการให้อาหารสำหรับแม่สุกรให้นมทำได้ง่ายมาก เหตุใดอุตสาหกรรมจึงมองหาโซลูชันการให้อาหารที่เหมาะสมที่สุดสำหรับระยะให้นมอยู่เรื่อยๆ ข้อมูลการวิจัยแสดงให้เห็นช่องว่างขนาดใหญ่ในการกินอาหารประจำวันของแม่สุกรให้นม ตั้งแต่ 3.63 กก. ถึง 9.08 กก. แม้ว่าสายพันธุ์แม่สุกร ขนาดครอก ระยะเวลาการให้นม และความเท่าเทียมกัน ล้วนทำให้เกิดความแตกต่างในการบริโภค แต่คุณภาพของแผนการให้อาหารและการจัดการโรงเรือนคลอด เป็นสาเหตุหลักของความผันผวนอย่างมากในการบริโภคอาหารสัตว์

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัย Aarhus ในเดนมาร์กชี้ให้เห็นว่าวิธีการให้อาหารแบบเดิมๆ ไม่สามารถตอบสนองความต้องการทางโภชนาการของแม่สุกรให้นมได้อย่างเต็มที่ ฟาร์มสุกรแบบดั้งเดิมมักเผชิญกับความท้าทายหลักสี่ประการ:

1. ทำอย่างไรจึงจะเติมน้ำและสารอาหารให้กับแม่สุกรอย่างรวดเร็วหลังคลอดเพื่อให้มั่นใจว่ามีน้ำนมเพียงพอ

2. จะจัดการกับอาการหงุดหงิด ซึมเศร้า และความอยากอาหารที่ไม่ดีในแม่สุกรหลังคลอดได้อย่างไร

3. จะแยกแยะมาตรฐานการบริโภคสารอาหารสำหรับแม่สุกรที่เลี้ยงลูกครอกขนาดต่างๆ ได้อย่างไร

4. จะจัดการกับความอร่อยของอาหารที่ไม่ดีในระหว่างการให้นมซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการเจริญเติบโตของลูกสุกรได้อย่างไร

กล่าวโดยสรุป แม่สุกรให้นมบุตรเป็นฝูงพิเศษ ซึ่งต้องมีการจัดการที่มีรายละเอียดมากกว่าการเลี้ยงสุกรและสุกรขั้นสุดท้าย

ความต้องการพลังงานของแม่สุกรให้นมบุตร

ลูกสุกรแรกเกิดอาศัยนมแม่เพียงอย่างเดียวในการเจริญเติบโต ดังนั้น จึงเป็นเรื่องสำคัญสำหรับแม่สุกรในการผลิตน้ำนมคุณภาพสูงที่อุดมสมบูรณ์ ข้อมูลการทดลองระยะยาวจาก Ifip ในฝรั่งเศสระบุว่าลูกสุกรแต่ละตัวกินนมโดยเฉลี่ย 700 ถึง 900 กรัมต่อวัน และความต้องการนมทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นตามสัดส่วนของขนาดครอก

ต้องขอบคุณการปรับปรุงพันธุกรรมในสุกรมากว่า 30 ปี ทำให้แม่สุกรยุคใหม่ผลิตลูกสุกรต่อครอกได้มากขึ้น 23% เมื่อเทียบกับเมื่อ 30 ปีที่แล้ว และผลผลิตน้ำนมในแต่ละวันก็เพิ่มขึ้น 25% เมื่อเทียบกับสองทศวรรษก่อนหน้า แนวโน้มนี้ทำให้มาตรฐานการให้อาหารและความต้องการพลังงานโดยรวมสำหรับแม่สุกรให้นมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

การประชุมสัมมนาอุตสาหกรรมสุกรของสเปนครั้งที่ 8 ในปี 2559 มีผู้ปฏิบัติงานในอุตสาหกรรมสุกรทั่วโลกเกือบ 100 ราย ผู้เชี่ยวชาญในที่ประชุมได้เสนอมุมมองหลัก: ภาวะสุขภาพของแม่สุกรให้นมบุตรจะกำหนดสุขภาพและอัตราการเติบโตของลูกสุกรโดยตรง ผู้เชี่ยวชาญ เจนนี่ ซาลัค จอห์นสัน กล่าวว่าแม่สุกรที่ให้นมบุตรมักประสบกับความเครียดเรื้อรังในระยะยาว ซึ่งทำลายการทำงานทางกายภาพและก่อให้เกิดโรคต่างๆ การทดลองพิสูจน์ให้เห็นว่าสภาพแวดล้อมการผสมพันธุ์ที่มีแสงสว่างเพียงพอและอาหารที่เสริมด้วยโปรไบโอติกและใยอาหารสูงสามารถบรรเทาความเครียดในแม่สุกรได้ เธอยังสรุปด้วยว่าการให้นมบุตรในระหว่างตั้งครรภ์สามารถปรับปรุงสภาพร่างกายของลูกสุกรได้ และการทดลองนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงอิทธิพลอันลึกซึ้งของโภชนาการและสุขภาพของแม่สุกรที่มีต่อลูกสุกร

อิทธิพลของน้ำหนักหย่านมสูงต่อลูกสุกร

ลูกหมูต้องการนมแม่ 200 ถึง 250 กรัม เพื่อเพิ่มน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม การวิจัยของ Ifip ที่เกี่ยวข้องยืนยันว่าลูกสุกรที่มีน้ำหนักหย่านมหนักจะเติบโตเร็วขึ้นในระยะหลัง เป็นไปตามที่ว่าการจัดการการให้อาหารสุกรมีผลกระทบทางอ้อมต่อลูกสุกร ซึ่งท้ายที่สุดแล้วจะเป็นตัวกำหนดคุณภาพของสุกรในตลาดและผลประโยชน์ในการผสมพันธุ์โดยรวมของฟาร์มสุกร ผลการวิจัยมีความสอดคล้องอย่างมากกับทฤษฎีของเจนนี่ ซาลัค จอห์นสัน ซึ่งแสดงให้เห็นความสัมพันธ์เชิงบวก กล่าวคือ ยิ่งแม่สุกรได้รับสารอาหารที่เพียงพอมากขึ้น ลูกสุกรก็จะมีสุขภาพดีขึ้น

การเลี้ยงลูกสุกรให้แข็งแรงและมีสุขภาพดีมากขึ้นเป็นหนึ่งในเป้าหมายหลักของการเลี้ยงสุกร ซึ่งต้องอาศัยการพิจารณาอย่างครอบคลุมในการจัดการฟาร์มสุกร พันธุศาสตร์สุกร และโภชนาการสัตว์ เกษตรกรแนวหน้ามองหาโซลูชันการให้อาหารที่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพทางกายภาพของทั้งแม่สุกรและลูกของมันไปพร้อมๆ กัน

การจัดหาสารอาหารที่เพียงพอและสมดุลเป็นข้อกำหนดเบื้องต้นหลักในการรักษาสภาพร่างกายที่เหมาะสมสำหรับแม่สุกรให้นมบุตร และรับประกันพัฒนาการที่ดีของลูกสุกรแรกเกิด การจัดการการให้อาหารทางวิทยาศาสตร์สำหรับแม่สุกรให้นมสามารถรับประกันการบริโภคสารอาหารได้จากห้าประเด็นหลัก:

1. การจัดเวลาให้อาหารให้เหมาะสม

แม่สุกรมักจะกินอาหารในช่วงเวลาเย็นๆ ในสภาพอากาศร้อน ดังนั้นจึงต้องรักษาปริมาณอาหารให้คงที่ในช่วงเวลาเหล่านี้เพื่อให้แน่ใจว่าได้รับอาหารอย่างเพียงพอ เวลาในการให้อาหารสามารถปรับได้อย่างยืดหยุ่นผ่านการควบคุมที่ตั้งโปรแกรมไว้เพื่อให้ทราบถึงการให้อาหารตลอด 24 ชั่วโมงและตอบสนองความต้องการทางโภชนาการของแม่สุกรได้ตลอดเวลา

2. การควบคุมการจัดสรรฟีดที่แม่นยำ

โปรแกรมการให้อาหารที่แตกต่างกันสามารถปรับแต่งได้ตามเงื่อนไขของแม่สุกรแต่ละตัว มีการตรวจสอบฟีดตกค้างในรางก่อนป้อนแต่ละครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าอาหารสดและการบริโภคที่ปลอดภัย โหมดการให้อาหารแบบเปียกที่รวมอาหารแห้งและน้ำสะอาดสามารถเพิ่มปริมาณอาหารของแม่สุกรได้ 7% ถึง 12% เมื่อเทียบกับการให้อาหารแห้งเพียงอย่างเดียว

3. ปรับสมดุลจุลินทรีย์ในลำไส้

ในระหว่างการให้นม สารอาหารที่แม่สุกรถ่ายโอนไปยังลูกสุกรผ่านทางนมจะมีปริมาณประมาณสามเท่าของปริมาณที่แม่สุกรบริโภคเพื่อการเลี้ยงดูตนเองขั้นพื้นฐาน ระบบย่อยอาหารที่ดีทำหน้าที่เป็นรากฐานสำหรับการย่อยและดูดซึมอาหารอย่างมีประสิทธิภาพ การเข้าถึงอาหารสดอย่างต่อเนื่องช่วยรักษาสมดุลของแบคทีเรียที่เป็นประโยชน์และก่อโรคในลำไส้ ยับยั้งการแพร่พันธุ์ของจุลินทรีย์ที่เป็นอันตราย ช่วยให้เตียงคลอดสะอาด และลดความเสี่ยงของโรคในลูกสุกรแรกเกิดได้อย่างมาก ประมาณ 70% ของระบบภูมิคุ้มกันของสัตว์ตั้งอยู่ในลำไส้ ดังนั้นการปกป้องสุขภาพของลำไส้จึงมีคุณค่าอย่างยิ่งต่อการเพาะพันธุ์

4. การสร้างสภาพแวดล้อมการผสมพันธุ์ที่เงียบสงบโดยปราศจากความเครียด

การให้อาหารด้วยตนเองด้วยรถสาลี่จะรบกวนแม่สุกรและทำให้พวกมันปั่นป่วนได้ง่าย การให้อาหารอัตโนมัติหลีกเลี่ยงการกระตุ้นทางอารมณ์ที่เกิดจากการทำงานของมนุษย์ แม่สุกรกินอาหารตามความสมัครใจ ซึ่งช่วยลดความเครียดหลังคลอด เช่น ความหงุดหงิดและอารมณ์ไม่ดีได้อย่างมีประสิทธิภาพ

5. ปรับสภาพร่างกายโดยรวมของลูกสุกรให้เหมาะสม

ปริมาณอาหารที่ได้รับการปรับปรุงและสภาพแวดล้อมการผสมพันธุ์ที่มั่นคงและสะดวกสบายช่วยเพิ่มความสามารถในการให้นมของแม่สุกร เพิ่มทั้งผลผลิตและคุณภาพของน้ำนม สิ่งนี้จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการเจริญเติบโตของลูกสุกรโดยตรง และทำให้ลูกสุกรมีน้ำหนักตัวมากขึ้นและมีสุขภาพที่ดีขึ้น ภายใต้รูปแบบการให้อาหารสดและน้ำสะอาดที่เข้าถึงได้ฟรี ลูกสุกรแต่ละตัวจะได้รับน้ำหนักเฉลี่ย 149 กรัมต่อวัน